Ο Άγιος Μητροφάνης Α’ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ο  Άγιος   Μητροφάνης  ήταν  υιός  του  αδελφού  του  αυτοκράτορος Πρόβου  Δομετίου  (276 – 282 μ.Χ.)  και   ήκμασε   κατά  τους    χρόνους    του  Κωνσταντίνου του Μεγάλου (306 – 337 μ.Χ.). Προσήλθε στο Χριστιανισμό   και  πατριάρχευσε   κατά   τα   έτη   306 – 314 μ.Χ.   Όταν   ο Μέγας   Κωνσταντίνος   κατέστησε   την   Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα   του  Ανατολικού  Ρωμαϊκού Κράτους, ο Άγιος   ήταν επίσκοπος   αυτής. Επί της   αρχιερατείας του, η   Εκκλησία,   δια   του Μεγάλου Κωνσταντίνου, καθησύχασε από τους διωγμούς και έτυχε πάσης   προστασίας.   Επί   των   ημερών   του   θεμελιώθηκαν,   επίσης, πολλές   μεγάλες   οικοδομές   της   πρωτεύουσας,   μεταξύ   των   οποίων και   οι   περίφημοι   ναοί    της    Αγίας  Σοφίας  και  της  Αγίας   Ειρήνης. Κατά   την   Α’   Οικουμενική  Σύνοδο,   που   συνήλθε   στη  Νίκαια,  το  325 μ.Χ., δεν μπόρεσε να παραστεί  αυτοπροσώπως  λόγω  γήρατος,  απέστειλε   όμως   σε   αυτή   τον   πρωτοπρεσβύτερο   και   μετέπειτα διάδοχό   του   Άγιο   Αλέξανδρο   († 30 Αυγούστου), άνδρα  αναγνωρισμένο   για   τις    αρετές    και    τον   ένθερμο    Χριστιανικό  ζήλό   του.

Ο  Άγιος Μητροφάνης έζησε εκατόν  δεκαεπτά   έτη   και   κοιμήθηκε   με ειρήνη  περί  το   325   μ.Χ.,  κηδεύθηκε   δε   υπό   του   επιστρέφοντος   από τη   Σύνοδο  της  Νικαίας  Επισκόπου  Νισίβιδος  της  Μεσοποταμίας  Ιακώβου.  Ο Μέγας Κωνσταντίνος, τιμών τη  μνήμη  του  Αγίου  Μητροφάνους,   ανήγειρε   προς   τιμήν   του   ναό,   στον   οποίο μετακόμισε  τα   ιερά  λείψανα   αυτού.     
Η   Σύναξη   του  Αγίου  Μητροφάνους   ετελείτο   στη   Μεγάλη    Εκκλησία  και  στο   σεβάσμιο   ναό   αυτού   κοντά   στο  ναό  της  Μεγάλης    Εκκλησίας    ανερχομένης   της    Λιτής    στο   Φόρο.

Απολυτίκιον.   Ήχος   πλ. α’.   Τον   συνάναρχον  Λόγον.          
Αρετών  ταις  ακτίσι    καταλαμπόμενος,  Πατριαρχών    ανεδείχθης   γέρας  και   θεία   κρηπίς,   ως   Χριστού   μυσταγωγός, Πάτερ  Μητροφάνες,  από  δε  θρόνου   υψηλού, τη   Εκκλησία   δαδουχείς,   το φέγγος   της   ευσεβείας. Και   νυν   απαύστως   δυσώπει,    ελεηθήναι    τας    ψυχάς    ημών.

Κοντάκιον.   Ήχος   β’.   Τα  άνω   ζητών.     
Την πίστιν Χριστού, τρανώς συ εδογμάτισας, και ταύτην   τηρών,  εις  πλήθος   όντως    ηύξησας,   το  πιστόν    σου    ποιμνίον·  συν    Αγγέλοις  όθεν  Μητροφάνες, συναγάλλη  νυν,  και   Χριστώ  πρεσβεύεις,  υπέρ  πάντων    ημών.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις   των   Πατέρων   η   καλλονή·   χαίροις   των   Οσίων,   κανών θείος εν  αρετή· χαίροις Εκκλησίας, ωράϊσμα και κλέος, βάθρον  Πατριαρχείας,   Πάτερ   Μητροφάνες.

Saint   Metrophanis   of   the   First   Patriarch  of   Constantinople

Saint   Metrophanes   was   the   son   of   Emperor   Probu   Dometius'   brother ( 276-282 AD) and flourished during the reign of Constantine the Great (306-337 AD). He came to Christianity and patriarched in the   years   306 - 314 AD. When Constantine made Constantinople the capital of the Eastern Roman State, the saint was a bishop. On his eparchy, the Church, through Grand Constantine, reassured the persecution and was protected. During his days, many large buildings of the capital, including the famous churches of Hagia Sophia and Agia Irini, were also founded. During the First Ecumenical Council, which met in Nice in 325 AD, he was unable to attend in person, because of old age, but sent to this his eldest and later successor, Saint Alexander († 30 August), a man recognized for his virtues and his earnest Christian zeal.

Saint Metrophanis lived a hundred and seventeen years and slept in peace in about 325 AD, and was buried by the Nicolas Bishop of Mesopotamia James, who was returned from the Synod of Nicaea. Constantine the Great, honoring Saint Mitrophanes, raised his temple in honor of the temple where he moved his holy relics.

The Symposium of Saint Metrophanus was carried out in the Great Church and its venerable temple near the church of the Great Church rising from Litas to Tax.

Apolyticus. Sound flat a'. The Synoptic Logos.

Being in good standing, the Patriarch was the old man and the divine creature, as a Christ mythist, Father Metrophanes, from a high throne, the Church of the daughters, the feast of piousness. And now he is hurting us, our souls are worshiped.

Kontakion. Sound b '. Top requests.

The faith of Christ, you have also agreed to this, to a multitude of your breed, your faithful flock; plus the angels, therefore, Metropanes, now assemble, and Christ you profess, for all of us.

Majesty.

Hail of the Fathers the beauty; the mercy of the Osians; the unrighteous canon of virtue; the rejoicing of the Church, the care and the clergy, the patroness of the Patriarchate, the Father of the Martyrs.