Λουκᾶ  11, 42-46

42 Ἀλλ᾿   οὐαὶ   ὑμῖν   τοῖς    Φαρισαίοις,   ὅτι   ἀποδεκατοῦτε   τὸ   ἡδύοσμον   καὶ   τὸ    πήγανον   καὶ   πᾶν   λάχανον,   καὶ    παρέρχεσθε   τὴν   κρίσιν   καὶ   τὴν   ἀγάπην   τοῦ   Θεοῦ  · ταῦτα   δὲ   ἔδει   ποιῆσαι,   κἀκεῖνα   μὴ    ἀφιέναι.

43 Οὐαὶ   ὑμῖν    τοῖς    Φαρισαίοις,   ὅτι   ἀγαπᾶτε   τὴν   πρωτοκαθεδρίαν   ἐν   ταῖς συναγωγαῖς   καὶ   τοὺς   ἀσπασμοὺς    ἐν   ταῖς    ἀγοραῖς.

44 Οὐαὶ   ὑμῖν,   γραμματεῖς   καὶ   Φαρισαῖοι   ὑποκριταί,    ὅτι   ἐστὲ   ὡς   τὰ   μνημεῖα τὰ    ἄδηλα,   καὶ    οἱ   ἄνθρωποι   περιπατοῦντες    ἐπάνω   οὐκ  οἴδασιν.

45 Ἀποκριθεὶς   δέ   τις   τῶν   νομικῶν   λέγει   αὐτῷ·   διδάσκαλε,   ταῦτα   λέγων καὶ    ἡμᾶς   ὑβρίζεις.

46 Ὁ   δὲ   εἶπε·   καὶ   ὑμῖν   τοῖς   νομικοῖς   οὐαί,   ὅτι   φορτίζετε   τοὺς    ἀνθρώπους φορτία    δυσβάστακτα,   καὶ   αὐτοὶ   ἑνὶ   τῶν    δακτύλων   ὑμῶν    οὐ   προσψαύετε τοῖς    φορτίοις.

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Λουκά  11, 42-46

42 Αλλοίμονο   σ’   εσάς,   Φαρισαίοι,   διότι   ωδίνεται    το   δέκατο   από   τον δυόσμο   και   το  πήγανο  και  από   κάθε  λαχανικό,   και   παραμελείτε   την δικαιοσύνη   και   την   αγάπη  του  Θεού.   Αυτά   έπρεπε  να  κάνετε,   χωρίς   να παραμελήτε  και  εκείνα.

43 Αλλοίμονο   σ’  εσάς,   Φαρισαίοι,   διότι  αγαπάτε   την  πρωτοκαθεδρία   στις  συναγωγές   και   τους   χαιρετισμούς   στις  αγορές.

44 Αλλοίμονο   σ’  εσάς,   γραμματείς   και   Φαρισαίοι   υποκριτές,   διότι    είσθε σαν   τάφοι    που   δεν   φαίνονται   και   οι   άνθρωποι,  που  περπατούν  επάνω   από αυτούς,   δεν  το   γνωρίζουν».

45 Έλαβε  δε  τον   λόγο    κάποιος   από   τους   νομικούς  και  του  είπε, «Διδάσκαλε,  όταν  λες   αυτά,  βρίζεις  και  μας».

46 Αυτός  δε  είπε,  Και   σ’  εσάς   τους   νομικούς   αλλοίμονο,    διότι   φορτώνετε τους   ανθρώπους   με   δυσβάστακτα   φορτία,  ενώ  εσείς  οι   ίδιοι  ούτε  με   ένα δάκτυλό   σας  δεν  αγγίζετε  τα  φορτία.

Φιλιπ. 2, 24-30

24 πέποιθα   δὲ   ἐν   Κυρίῳ    ὅτι   καὶ   αὐτὸς   ταχέως   ἐλεύσομαι.

Ο   Επαφρόδιτος

25 Ἀναγκαῖον   δὲ   ἡγησάμην    Ἐπαφρόδιτον    τὸν   ἀδελφὸν    καὶ   συνεργὸν   καὶ    συστρατιώτην    μου,   ὑμῶν   δὲ   ἀπόστολον   καὶ   λειτουργὸν   τῆς    χρείας μου,   πέμψαι   πρὸς   ὑμᾶς,

26 ἐπειδὴ   ἐπιποθῶν   ἦν   πάντας   ὑμᾶς,   καὶ   ἀδημονῶν   διότι    ἠκούσατε   ὅτι   ἠσθένησε.

27 Καὶ   γὰρ   ἠσθένησε   παραπλήσιον   θανάτου·   ἀλλ'   ὁ   Θεὸς   αὐτὸν    ἠλέησεν, οὐκ   αὐτὸν   δὲ   μόνον,   ἀλλὰ   καὶ   ἐμέ,   ἵνα   μὴ   λύπην    ἐπὶ    λύπην    σχῶ.

28 Σπουδαιοτέρως    οὖν    ἔπεμψα   αὐτόν,   ἵνα   ἰδόντες    αὐτὸν   πάλιν   χαρῆτε, κἀγὼ   ἀλυπότερος    ὦ.

29 Προσδέχεσθε   οὖν   αὐτὸν   ἐν   Κυρίῳ    μετὰ   πάσης   χαρᾶς,   καὶ   τοὺς τοιούτους    ἐντίμους   ἔχετε,      
30 ὅτι   διὰ   τὸ  ἔργον   τοῦ   Χριστοῦ    μέχρι    θανάτου    ἤγγισε, παραβουλευσάμενος   τῇ    ψυχῇ   ἵνα   ἀναπληρώσῃ   τὸ   ὑμῶν   ὑστέρημα   τῆς πρός    με   λειτουργίας.

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Φιλιπ. 2, 24-30

24 έχω  δε  την   πεποίθησι   στον   Κύριο   ότι  και   εγώ   ο   ίδιος   γρήγορα   θα έλθω.

Ο   Επαφρόδιτος

25 Αλλά   θεώρησα   αναγκαίο   να   στείλω   σ’  εσάς  τον   Επαφρόδιτο,   τον αδελφό   και  συνεργάτη  και  συστρατιώτη   μου,  δικό  σας  δε απεσταλμένο  και   βοηθό   στις   ανάγκες   μου,

26 επειδή   όλους   σας   ποθούσε   πάρα  πολύ   και   ήτο   καταστεναχωρημένος, διότι   ακούσατε   ότι  είχε  ασθενήσει.

27 Πραγματικά,  είχε   ασθενήσει  και  κινδύνευσε   να  πεθάνει  αλλ’   ο  Θεός τον   ελέησε,  και  όχι  μόνον  αυτόν  αλλά  και  εμένα  για  να  μη  έχω   μία  λύπη επάνω  σε   άλλη.

28 Τον   στέλλω  λοιπόν,   όσο  το  δυνατό   ταχύτερο,   για  να  χαρήτε  που  θα τον  ιδήτε  πάλι,

29 και  η   δική   μου  λύπη  να  ελαττωθεί.   Δεχθήτέ   τον  λοιπόν  εν  Κυρίω  με μεγάλη   χαρά,  και  να  τιμάτε  τέτοιους   ανθρώπους,
30 διότι   για   το   έργο  του  Χριστού   πλησίασε  μέχρι   θανάτου, ριψοκινδυνεύσας  την  ζωή  του,  για  να   αναπληρώση  την  έλλειψι  της υπηρεσίας  σας  προς   εμένα.

Luke 11, 42-46

42 Woe unto you, Pharisees! For the tenth part of the mint and the spear is eaten, and every vegetable, and ye neglect the righteousness and love of God. You had to do this without neglecting them.

43 Woe to you Pharisees, because you love the primacy of synagogues and greetings in the markets.

44 Woe unto you, scribes and Pharisees, for ye are as sepulchres that do not appear, and men walking over them do not know. "

45 Then one of the lawyers spoke to him, saying, "Teach, when you say these things, you also find us."

46 He did not say, And to you the law-bearers, because you load people with unbearable loads, and you do not touch the loads with your own finger.

Philip. 2, 24–30

24 And I have the conviction of the Lord that I myself also shall come quickly.

Aphrodite

25 But I thought it necessary to send to you Epaphroditus, my brother and my colleague and companion, your envoy and helper to my needs,

26 for all of you were longing for him, and he was depressed, because you heard that he was sick.

27 Indeed, he was sick and in danger of dying, but God had mercy on him, and not only him but myself so that I would not have one regret over another.

28 So I send him, as soon as possible, so that you may see him again,

29 and my regret to be reduced. Receive him therefore in the Lord with great joy, and honor such men,

30 For for the work of Christ he drew near to death, risking his life to make up for the lack of your service to me.

Ο Άγιος Κλεόπας ο Απόστολος εκ των 70

Ο  Κλεόπας  ήταν   ένας   από   τους   70   μαθητές   του    Κυρίου.    Γι’ αυτόν   διαβάζουμε    στο   κατά   Λουκάν   Ευαγγέλιον    κδ’ 18 – 27: 

18 Αποκριθείς δε   ο   είς,   ώ   όνομα   Κλεόπας,   είπε   προς   αυτόν· συ   μόνος παροικείς   εν   Ιερουσαλήμ   και   ουκ   έγνως   τα   γενόμενα   εν αυτή   εν   ταις   ημέραις  ταύταις;

19 Και  είπεν αυτοίς· ποία; Οι   δε   είπον   αυτώ·   τα   περί    Ιησού    του Ναζωραίου,   ός   εγένετο   ανήρ προφήτης δυνατός   εν   έργω   και  λόγω   εναντίον   του    Θεού   και   παντός   του   λαού,

20 όπως   τε   παρέδωκαν    αυτόν   οι   αρχιερείς   και   οι   άρχοντες    ημών εις   κρίμα   θανάτου    και    εσταύρωσαν    αυτόν.

21 Ημείς δε   ηλπίζομεν   ότι αυτός   εστιν   ο   μέλλων   λυτρούσθαι   τον Ισραήλ·   αλλά   γε συν πάσι   τούτοις   τρίτην  ταύτην   ημέραν   άγει σήμερον  αφ᾿ ού   ταύτα   εγένετο.

22 Αλλά    και  γυναίκες   τινες   εξ   ημών   εξέστησαν   ημάς γενόμεναι   όρθριαι   επί    το   μνημείον,

23 και  μη   ευρούσαι το   σώμα αυτού   ήλθον  λέγουσαι και  οπτασίαν   αγγέλων   εωρακέναι,   οί   λέγουσιν   αυτόν   ζήν.

24 Και   απήλθον  τινες   των  συν   ημίν   επί   το   μνημείον,   και   εύρον ούτω   καθώς   και    αι    γυναίκες   είπον,   αυτόν   δε   ουκ   είδον.

25 Και  αυτός είπε προς αυτούς·   ω    ανόητοι   και   βραδείς   τη   καρδία    του   πιστεύειν    επί    πάσιν   οίς   ελάλησαν   οι   προφήται!

26 Ουχί    ταύτα   έδει   παθείν   τον   Χριστόν   και   εισελθείν    εις    την δόξαν    αυτού;

27 Και   αρξάμενος  από  Μωυσέως  και  από  πάντων  των  προφητών διηρμήνευεν   αυτοίς   εν   πάσαις   ταις   γραφαίς   τα   περί    εαυτού.

28 Και   ήγγισαν εις την κώμην   ού    επορεύοντο, και  αυτός προσεποιείτο   πορρωτέρω   πορεύεσθαι·           
29 και  παρεβιάσαντο αυτόν λέγοντες· μείνον  μεθ᾿ ημών,  ότι  προς εσπέραν   εστι   και   κέκλικεν  η   ημέρα.   Και    εισήλθε  του   μείναι   συν αυτοίς.

Ο  Κλεόπας,   έλαβε   κατά   την   ημέρα   της    Πεντηκοστής   τα χαρίσματα   του   Αγίου  Πνεύματος  και  πέρασε την  ζωή   του  κοπιάζοντας   για   το   Ευαγγέλιο.

Απολυτίκιον.   Ήχος   γ’.  Θείας   πίστεως.   
Γνώσιν ένθεον, εισδεδεγμένος, συναρίθμιος, των του Σωτήρος, Αποστόλων  Εβδομήκοντα  πέφηνας,  και  ευσεβείας   την   χάριν εκήρυξας,   τοις   εν   τη   πλάνη  Κλεόπα   Απόστολε.   Αλλά   πρέσβευε, Κυρίω   τω   σε   δοξάσαντι,   δωρήσασθαι   ημίν   το   μέγα   έλεος.

Κοντάκιον.   Ήχος   α’.   Χορός   Αγγελικός.
Ως  θείος Μαθητής, και Χριστού  υπηρέτης, δογμάτων ευσεβών, υποφήτης   εδείχθης,   Κλεόπα   Απόστολε,   Αποστόλων   ομόσκηνε·  μεθ’ ών πρέσβευε,   τω   Παντοκράτορι   Λόγω,   τοις   αινούσί  σε,  λύσιν πταισμάτων   δοθήναι,   και   χάριν   και    έλεος.

Μεγαλυνάριον.
Μύστης   του   Σωτήρος  αναδειχθής, διέπρεψας  κόσμω, ως  Απόστολος   ευκλεής, Κλεόπα  τρισμάκαρ,   και  νυν  Αποστόλοις,   τα   έπαθλα   κομίζῃ, των  παλαισμάτων  σου.

Saint Cleopas the Apostle of 70

Cleopas was one of the Lord's 70 disciples. That's why we read in Luke 18: 27-27:

18 Have you not answered, by the name of Cleopas, that he said unto him, Ye are just preachers in Jerusalem, and not so many of them that are born in those days?

19 And they said, Which? They did not say these things about Jesus of Nazareth, who was a male prophet mighty in works and because of God and all the people,

20 as our high priests and lords delivered us to death, and crucified him.

21 We do not hope that he will redeem Israel in this future, but nevertheless on the third day of this day he is now leading today as well.

22 But women also of ours have exalted us, standing upright at the monument,

23 And thou shalt not find the body of this man which is now spoken of, and the sight of angels rejoicing;

24 And they went out of the synagogue, and so forth, and the women said, And they saw it not.

25 And he said unto them, O foolish and slow-hearted, believe in the heart of those who prophesied!

26 Hath not this one gone after Christ, and entered into his glory?

27 And coming from Moses, and from all the prophets, they interpreted in writing all about themselves.

28 And they touched his chariot, and he watched the way;

29 And they spake unto him, saying, All ours, that the day was ended, and the day was cut off. And he joined him to stay with them.

Cleopas received the gifts of the Holy Spirit on Pentecost and spent his life laboring for the Gospel.

Absolutely. Sound c. Divine faith.

Knowledge of the inward, inward, compassionate, of the Savior, the Apostles of the Seventy Pheasants, and of piety for the sake of the preacher, in the fallacy of Cleopas Apostle. But she was proud, Lord of glory, I am a great gift.

It's close. Sound a '. Angelic dance.

As a Divine Disciple, and a Servant of Christ, pious doctrines, a believer, Cleopatos the Apostle, the Apostles walked;

Magnificent.

Mysterious of the Savior, the glorious, eminent glorified Apostle of Cleopatra, Cleopas Trimacar, and now the Apostles, the prize-gems of your jokes.

Οι Άγιοι Ζηνόβιος και Ζηνοβία τα αδέλφια

Κατάγονταν  από  τις  Αιγαίς  της  Κιλικίας  και  ήταν κληρονόμοι μεγάλης    περιουσίας.  Ο   Ζηνόβιος  είχε σπουδάσει  ιατρική,  και  όχι  μόνο   πρόσφερε   αφιλοκερδώς   τις   υπηρεσίες   του   στους    πάσχοντες,  αλλά    επιπλέον  πλούσια    μοίραζε   από   τα    αγαθά    του   σ’ αυτούς. Με  τη   συμπεριφορά    του    αυτή   στήριζε    τους   χριστιανούς,   και πολλούς    ειδωλολάτρες    έφερε    στη    χριστιανική   πίστη.

Όταν   πληροφορήθηκε   αυτό    ο   έπαρχος  Λυσίας,  έδωσε   διαταγή    και  τον   συνέλαβαν.   Ο   Ζηνόβιος   με   παρρησία    ομολόγησε   ότι   πράγματι   είναι   χριστιανός.  Και    ό,τι    κάνει,  το  κάνει  για  τη  σωτηρία  ψυχών και  την  δόξα  του αληθινού  Θεού. Ο  Λυσίας   με αυστηρότητα    του    είπε    ότι    αν    δεν   σταματήσει   αυτό   που   κάνει και    δεν  αρνηθεί   τον   Χριστό,   θα   μαρτυρήσει   φρικτά.    Ο    Ζηνόβιος απάντησε   ότι   τα   μαρτύρια   μπορούν    να    βλάψουν   το   σώμα   του, αλλά   την   ψυχή    του   ποτέ.    Διότι    λέει    ο    λόγος     του    Θεού:   «Και  τις  ο κακώσων υμάς, εάν του αγαθού μιμητοί   γένησθε;». Ποιος, δηλαδή,  θα   μπορέσει  να  σας κάνει  κακό   και   να   σας   επιφέρει πραγματική  βλάβη,  αν   γίνετε   μιμητές    και   ακόλουθοι    του    αγαθού;   Ο    Λυσίας    αμέσως    διέταξε    και    τον   βασάνισαν.

Τότε    παρενέβη   η    αδελφή   του   Ζηνοβία     και    ήλεγξε    τον    Λυσία,  ότι    αυτό    που    κάνει    είναι    άνανδρο.  Αλλά    ο   έπαρχος    συνέλαβε  και   αυτήν,   και    τελικά    αποκεφάλισε   και   τους   δυο.    
(Κατ’  άλλη  εκδοχή  ο  Ζηνόβιος  μαρτύρησε  επί  Διοκλητιανού.  Γεννήθηκε    από   γονείς   ευσεβείς   τον   Ζηνόδοτο    και    τη    Θέκλα,  και  πως,  όταν  μεγάλωσε έγινε  επίσκοπος  Αιγών,  επιτελώντας  πολλά   θαύματα).

Απολυτίκιον.   Ήχος   δ’.   Ταχύ   προκατάλαβε.    
Ως   θείοι   αυτάδελφοι,   ομονοούντες    καλώς, Ζηνόβιε ένδοξε, και   Ζηνοβία  σεμνή, συμφώνως   ηθλήσατε·  όθεν   και   των   στεφάνων,   των αφθάρτων   τυχόντες,   δόξης   ακατάλυτου,    ηξιώθητε  άμα,  εκλάμποντες    τοις    εν    κόσμω,   χάριν    ιάσεων.

Κοντάκιον.   Ήχος   πλ. δ’.   Ως   απαρχάς   της   φύσεως.          
Τους   αληθείας  Μάρτυρας,   και   ευσεβείας   κήρυκας,   των   αδελφών  την   δυάδα   τιμήσωμεν,   εν   θεοπνεύστοις    άσμασι,   τον   Ζηνόβιοv  άμα,  τη   σοφή  Ζηνοβίᾳ, ομού  βιώσαντας,  και   δια  μαρτυρίου  τευξαμένους   στέφος   άφθαρτον.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις   αυταδέλφων   η   ξυνωρίς,   Ζηνόβιε   μάκαρ, Ζηνοβία πανευκλεής, οι  τον   Θεόν   Λόγον,   δοξάσαντες   εν  άθλοις,   παρ’ ού   και   δοξασθέντες,   ημών   προΐστασθε.

Saints Zenobius and Zenobia are brothers

They came from the Aegean of Cilicia and were heirs of great wealth. Zinovios had studied medicine, and not only offered his services to the sufferers without a cause, but he also distributed riches of his goods to them. By his conduct he supported the Christians, and many pagans brought him to the Christian faith.

When the governor of Lysias was informed of this, he was ordered to be arrested. Zenovius boldly confessed that he was indeed a Christian. And what he does, it does for the salvation of souls and the glory of the true God. Lysias strictly told him that if he did not stop what he was doing and not deny Christ, he would testify horribly. Zenobius replied that martyrs can hurt his body, but never his soul. For the word of God says, "And you wicked ones, if you were born imitators of good?" Who, then, will be able to harm you and cause you real harm if you become imitators and followers of the good? Lysias immediately ordered and tortured him.

Then Zenobia's sister intervened and checked Lysia, that what she was doing was upright. But the governor arrested her too, and eventually decapitated them both.

(In another version Zenobius testified to Diocletian. He was born of devout parents Zenodotus and Thekla, and how, when he grew up, he became Bishop of Aigos, performing many miracles).

Absolutely. Sound d. Fast forward.

As dear brothers, well-acquainted, Zenovia glorified, and Zenobia modestly, according to your stature;

It's close. Sound d. As the beginning of nature.

To the true Witness, and to the pious preacher, the two brothers honored, in divine inspiration, the Zenovite, the wise Zenovite, both experiencing, and their martyred baptism indestructible.

Magnificent

Happy brethren, the xenon, the Zenovite Macar, the Zenobia of all kinds, the God Logon, glorified in labors, even glorified, protected us.