Λουκᾶ  12, 2-12

2 Οὐδὲν   δὲ   συγκεκαλυμμένον   ἐστὶν   ὃ   οὐκ    ἀποκαλυφθήσεται,   καὶ   κρυπτὸν    ὃ   οὐ   γνωσθήσεται·

3 ἀνθ᾿   ὧν   ὅσα   ἐν   τῇ   σκοτίᾳ   εἴπατε,   ἐν   τῷ   φωτὶ   ἀκουσθήσεται,   καὶ   ὃ   πρὸς τὸ   οὖς   ἐλαλήσατε   ἐν   τοῖς   ταμείοις,   κηρυχθήσεται   ἐπὶ   τῶν    δωμάτων.

Ο   Ιησούς    Χριστός   ενθαρρύνει  τους  μαθητές   του

4 Λέγω   δὲ   ὑμῖν   τοῖς    φίλοις   μου·   μὴ  φοβηθῆτε   ἀπὸ    τῶν   ἀποκτεννόντων   τὸ   σῶμα,   καὶ   μετὰ   ταῦτα   μὴ   ἐχόντων   περισσότερόν   τι   ποιῆσαι.

5 Ὑποδείξω    δὲ    ὑμῖν   τίνα   φοβηθῆτε·   φοβήθητε   τὸν   μετὰ   τὸ   ἀποκτεῖναι    ἔχοντα    ἐξουσίαν   ἐμβαλεῖν   εἰς   τὴν   γέενναν·   ναί,   λέγω   ὑμῖν,   τοῦτον    φοβήθητε.

6 Οὐχὶ    πέντε    στρουθία   πωλεῖται    ἀσσαρίων   δύο;    καὶ   ἓν   ἐξ   αὐτῶν   οὐκ   ἔστιν   ἐπιλελησμένον   ἐνώπιον   τοῦ   Θεοῦ·

7 ἀλλὰ   καὶ   αἱ   τρίχες   τῆς   κεφαλῆς   ὑμῶν   πᾶσαι   ἠρίθμηνται.   Μὴ   οὖν φοβεῖσθε·   πολλῶν   στρουθίων   διαφέρετε.

8 Λέγω   δὲ   ὑμῖν·   πᾶς   ὃς   ἂν   ὁμολογήσῃ   ἐν   ἐμοὶ   ἔμπροσθεν   τῶν   ἀνθρώπων, καὶ    ὁ   υἱὸς   τοῦ   ἀνθρώπου    ὁμολογήσει   ἐν   αὐτῷ    ἔμπροσθεν    τῶν   ἀγγέλων τοῦ   Θεοῦ·

9 ὁ   δὲ   ἀρνησάμενός   με   ἐνώπιον   τῶν   ἀνθρώπων   ἀπαρνηθήσεται   ἐνώπιον τῶν   ἀγγέλων   τοῦ    Θεοῦ.

10 Καὶ   πᾶς   ὃς   ἐρεῖ   λόγον   εἰς    τὸν   υἱὸν   τοῦ   ἀνθρώπου,   ἀφεθήσεται   αὐτῷ·   τῷ   δὲ  εἰς   τὸ    Ἅγιον   Πνεῦμα   βλασφημήσαντι   οὐκ   ἀφεθήσεται.

11 Ὅταν   δὲ   προσφέρωσιν   ὑμᾶς   ἐπὶ   τὰς   συναγωγὰς    καὶ   τὰς   ἀρχὰς   καὶ   τὰς   ἐξουσίας,   μὴ    μεριμνᾶτε   πῶς   ἢ   τί    ἀπολογήσησθε  ἢ   τί   εἴπητε·

12 τὸ   γὰρ    Ἅγιον   Πνεῦμα   διδάξει   ὑμᾶς   ἐν    αὐτῇ  τῇ   ὥρᾳ   ἃ   δεῖ   εἰπεῖν.

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Λουκά  12, 2-12

2 Δεν   υπάρχει   κανένα   μυστικό   που  να  μη  μαθητευθεί  και   κανένα   κρυφό που    να  μη  γίνει  γνωστό.

3 Δια  τούτο   όσα   έχετε   πει   στο  σκοτάδι,  θα  ακουσθούν   στο   φως,  και εκείνο  που   είπατε   στο   αυτί,    σε   ιδιαίτερα   δωμάτια,  θα   διαλαληθεί   από   τις ταράτσες.

Ο   Ιησούς    Χριστός   ενθαρρύνει  τους  μαθητές   του

4 «Λέγω   δε   σ’  εσάς  τους   φίλους   μου,   Μη   φοβηθήτε   εκείνους   που   μπορούν να   σκοτώσουν   το   σώμα   αλλά   έπειτα   δεν   μπορούν  να   κάνουν   τίποτε περισσότερο.

5 Θα   σας   υποδείξω   δε   ποιόν   πρέπει   να   φοβηθήτε·   να   φοβηθήτε   εκείνον που   ύστερα   από   τον   φόνο   έχει   εξουσία   να  σας   ρίξει   στην   γέενα·   ναί, σας   λέγω,   αυτόν  να   φοβηθήτε.

6 Δεν   πωλούνται   πέντε   σπουργίτια   δύο   δεκάρες;  Και   όμως   κανένα   απ’ αυτἀ  δεν   είναι   λησμονημένο   από  τον   Θεό.

7 Όσον   αφορά  εσάς  και   οι   τρίχες   της   κεφαλής   σας   είναι   όλες    μετρημένες. Μη   φοβάσθε  λοιπόν.   Σεις   αξίζετε   περισσότερο   από   άλλα   σπουργίτια.

8 Σας   λέγω:   Τον    καθένα   που  θα   με   ομολογήσει   εμπρός   στους ανθρώπους,   και   ο   Υιός   του   ανθρώπου   θα   τον   ομολογήσει   εμπρός   στους αγγέλους   του   Θεού.

9 Αλλ’  εκείνον   που  θα   με   απαρνηθεί   εμπρός  στους   ανθρώπους,  θα  τον απαρνηθώ  και   εγώ   εμπρός   στους   αγγέλους  του   Θεού.

10 Όποιος   θα  πει   λόγο   εναντίον   του   Υιού  του   ανθρώπου,  θα   συγχωρηθεί· αλλ’  εκείνος  που   θα   βλασφημήσει  κατά  του   Αγίου   Πνεύματος,   δεν  θα συγχωρηθεί.

11 Όταν   σας   οδηγήσουν   στις  συναγωγές  και   στις   αρχές  και   στις εξουσίες,  μη   φροντίσετε  με  ποιο   τρόπο   και   τί   θα   απολογηθήτε   ή   τί   θα πείτε,

12 διότι   το   Άγιο   Πνεύμα   θα   σας    διδάξει   κατ’ αυτή    την   ώρα   εκείνα   που πρέπει   να   πείτε.

Α΄Κορ. 12, 28-13, 8

28 Καὶ    οὓς   μὲν    ἔθετο   ὁ   Θεὸς   ἐν   τῇ   ἐκκλησίᾳ    πρῶτον   ἀποστόλους,   δεύτερον προφήτας,   τρίτον    διδασκάλους,   ἔπειτα   δυνάμεις,   εἶτα   χαρίσματα   ἰαμάτων,   ἀντιλήψεις,   κυβερνήσεις,   γένη   γλωσσῶν.

29 Μὴ   πάντες    ἀπόστολοι;   Μὴ   πάντες   προφῆται;   Μὴ   πάντες    διδάσκαλοι; μὴ    πάντες   δυνάμεις;

30 Μὴ   πάντες   χαρίσματα   ἔχουσιν   ἰαμάτων;   Μὴ   πάντες    γλώσσαις λαλοῦσι;   Μὴ   πάντες    διερμηνεύουσι;
31 Ζηλοῦτε   δὲ   τὰ   χαρίσματα   τὰ   κρείττονα.   Καὶ    ἔτι    καθ᾿   ὑπερβολὴν   ὁδὸν   ὑμῖν   δείκνυμι.

1 Ἐὰν   ταῖς   γλώσσαις    τῶν    ἀνθρώπων   λαλῶ   καὶ   τῶν   ἀγγέλων,    ἀγάπην   δὲ   μὴ   ἔχω,   γέγονα    χαλκὸς   ἠχῶν  ἢ   κύμβαλον   ἀλαλάζον.

2 Καὶ   ἐὰν   ἔχω   προφητείαν   καὶ   εἰδῶ   τὰ   μυστήρια   πάντα   καὶ   πᾶσαν    τὴν γνῶσιν,   καὶ   ἐὰν   ἔχω   πᾶσαν   τὴν   πίστιν,   ὥστε   ὄρη   μεθιστάνειν,   ἀγάπην   δὲ   μὴ   ἔχω,   οὐδέν    εἰμι.

3 Καὶ    ἐὰν   ψωμίσω   πάντα   τὰ   ὑπάρχοντά    μου,   καὶ   ἐὰν   παραδῶ   τὸ   σῶμά   μου   ἵνα   καυθήσωμαι,   ἀγάπην    δὲ   μὴ   ἔχω,   οὐδὲν   ὠφελοῦμαι.

4 Ἡ   ἀγάπη   μακροθυμεῖ,   χρηστεύεται,   ἡ   ἀγάπη   οὐ   ζηλοῖ,    ἡ    ἀγάπη   οὐ   περπερεύεται,   οὐ   φυσιοῦται,

5 οὐκ   ἀσχημονεῖ,   οὐ   ζητεῖ   τὰ   ἑαυτῆς,   οὐ   παροξύνεται,   οὐ   λογίζεται   τὸ    κακόν,

6 οὐ   χαίρει   ἐπὶ   τῇ   ἀδικίᾳ,   συγχαίρει   δὲ   τῇ    ἀληθείᾳ·

7 πάντα   στέγει,   πάντα   πιστεύει,   πάντα   ἐλπίζει,   πάντα    ὑπομένει.

8 Ἡ   ἀγάπη    οὐδέποτε    ἐκπίπτει.    εἴτε    δὲ   προφητεῖαι,   καταργηθήσονται·   εἴτε γλῶσσαι,    παύσονται·    εἴτε   γνῶσις,   καταργηθήσεται.

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Α΄Κορ. 12, 28-13, 8

28 Και   ο  Θεός   τοποθέτησε   στην   εκκλησία   πρώτον   αποστόλους, δεύτερον   προφήτες,   τρίτον   διδασκάλους,   έπειτα   έρχονται   οι θαυματουργικές   δυνάμεις,  έπειτα   τα  θεραπευτικά  χαρίσματα,   παροχές βοηθείας,    διοικητικές   ικανότητες,   διάφορα   είδη   γλωσσολαλιών.

29 Μήπως   είναι   όλοι   απόστολοι;   Μήπως   είναι   όλοι   προφήτες;   Μήπως   είναι όλοι   διδάσκαλοι;   Μήπως   όλοι  έχουν   θαυματουργικές   δυνάμεις;   Μήπως όλοι   έχουν   θεραπευτικά   χαρίσματα;

30 Μήπως   όλοι   έχουν   την   γλωσσολαλιά;   Μήπως   όλοι   διερμηνεύουν;
31 Να  έχετε   δε   ζήλο  για   τα  χαρίσματα   τα   ανώτερα.   Και   τώρα  θα   σας δείξω   ένα   υπέροχο   δρόμο.

1 Εάν   μιλώ  τις  γλώσσες  των   ανθρώπων   και  των   αγγέλων,   αλλά   δεν   έχω αγάπη,   έγινα   χαλκός  που   δίνει   ήχους   ή   κύμβαλο   που   βγάζει   κρότους.

2 Και   εάν   έχω   χάρισμα   προφητείας   και   γνωρίζω  όλα   τα  μυστήρια   και   όλη   την   γνώσι,   και  εάν   έχω   όλη  την   πίστι,   ώστε   να   μεταθέτω  βουνά, αλλά   δεν   έχω   αγάπη,   δεν   είμαι   τίποτε.

3 Και    εαν   μοιράσω   σε   ελεημοσύνες   όλη  μου  την  περιουσία,   και   εάν παραδώσω  το  σώμά   μου   για  να  καεί,  αλλά  δεν  έχω   αγάπη,   καμμία  ωφέλεια  δεν   έχω.

4 Η   αγάπη   είναι   μακρόθυμη,   είναι   γεμάτη   από   ευμένεια,   η   αγάπη   δεν είναι    ζηλότυπη,   η   αγάπη  δεν   καυχάται,  δεν   είναι   υπερήφαν,η,

5 δεν   κάνει   ασχήμιες,   δεν   ζητεί   το   συμφέρο  της,   δεν   ερεθίζεται,   δεν λογαριάζει   το   κακό,

6 δεν   χαίρει   για   το   κακό,   αλλά   συγχαίρει   στην   αλήθεια,

7 όλα   τα   ανέχεται,   όλα   τα   πιστεύει,   ελπίζει   για   το  κάθε   τι,  υπομένει   το κάθε   τι.

8 Η   αγάπη  ποτέ  δεν  θα  παύσει  να  υπάρχει.   Εάν  είναι  προφητείες,  θα καταργηθούν·   εάν   είναι   γλώσσες,  θα  παύσουν·  εάν   είναι   γνώσις,  θα καταργηθεί.

Luke 12, 2-12

2 There is no secret not to be learned, and no secret not to be known.

3 That which ye have spoken in the darkness shall be heard in the light, and that which ye have spoken in the ear in certain rooms shall be heard by the roofs.

Jesus Christ encourages his disciples

4 “I do not say to you my friends, Do not be afraid of those who can kill the body but then do nothing more.

5 And I will show you who to fear; to fear him who after the murder has the power to cast you into hell; yea, I say unto you, to fear him.

6 Are Five Sparrows Two Dice Not Sold? And yet none of this is forgotten by God.

7 For you and your scalp are all measured. So don't be afraid. You deserve more than other sparrows.

8 I tell you, everyone who confesses me before men, and the Son of man confesses him before the angels of God.

9 But he that shall deny me before men, him will I also deny with the angels of God.

10 Whoever speaks a word against the Son of man will be forgiven; but he who blasphemes against the Holy Spirit will not be forgiven.

11 When leading you to synagogues and principles and powers, do not care how you will apologize or say,

12 For the Holy Spirit will teach you at this time what you must say.

Α΄ Κορ.  12, 28–13, 8

28 And God placed in the church first the apostles, the second prophets, the third teachers, then came the miraculous powers, then the healing gifts, the helpings, the administrative capacities, the various kinds of tongues.

29 Are They All Apostles? Are they all prophets? Are they all teachers? Do they all have miraculous powers? Do they all have therapeutic gifts?

30 Do Everyone Have the Language? Do they all interpret?

31 And be zealous for the gifts of the higher. And now I'm going to show you a great way.

1 If I speak the tongues of men and of angels, but have not love, I have become a copper that gives sounds or a cymbal.

2 And if I have the gift of prophecy, and know all the mysteries, and all the knowledge, and if I have all the faith, to move mountains, but have not love, I am nothing.

3 And if I give alms of all my substance, and if I surrender my body to be burned, but have not love, I have no profit.

4 Love is long-suffering, it is full of prosperity, love is not jealous, love is not boasting, it is not proud,

5 does not do evil, does not claim its interest, does not irritate, does not account for evil,

6 does not rejoice over evil, but congratulates the truth,

7 tolerates everything, believes everything, hopes for everything, endures everything.

8 Love will never cease to exist. If they are prophecies, they will be abolished; if they are languages, they will be abolished; if they are knowledge, they will be abolished.

Οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός οι Ανάργυροι και Θαυματουργοί

Οι   Άγιοι   αυτοί   κατάγονταν   από   την  Ασία.   Οι   γονείς   τους   ήταν άριστο  πρότυπο   χριστιανών   συζύγων.  Όταν   η   μητέρα   τους   Θεοδότη   έμεινε   χήρα,   αφιέρωσε κάθε προσπάθειά της στην χριστιανική    ανατροφή   των   δύο   παιδιών   της,   Κοσμά  και  Δαμιανού.

Τους   δύο  αδελφούς   διέκρινε   μεγάλη   ευφυία   και    επιμέλεια,   γι’ αυτό   και  σπούδασαν   πολλές  επιστήμες.   Ιδιαίτερα   όμως,    επιδόθηκαν  στην   ιατρική    επιστήμη,  την   οποία   εξασκούσαν   σαν διακονία   φιλανθρωπίας   προς   τον   πλησίον.   Θεράπευαν    τις ασθένειες   των  ανθρώπων, και ιδιαίτερα των φτωχών, χωρίς να παίρνουν χρήματα, γι’ αυτό και ονομάστηκαν Ανάργυροι. Πολλοί ασθενείς   που  θεραπεύθηκαν  ήθελαν  να  τους   ευχαριστήσουν.   Αλλά αυτοί,   δεν  δέχονταν    τις   ευχαριστίες και  απαντούσαν  με   τον  ορθό λόγο   της   Αγίας   Γραφής:

«Η    ευλογία  και  η   δόξα   και   η  σοφία   και   η   ευχαριστία    και   η    τιμή και   η   δύναμη  και  η ισχύς τω Θεώ    ημών   εις  τους  αιώνας    των αιώνων».   Δηλαδή,   όλος    ο  ύμνος και   η δόξα  και   η   σοφία   και   η ευχαριστία    και   η   τιμή   και   η    δύναμη    και   η   ισχύς,   ανήκει   στο Θεό   μας,   στους   αιώνες   των   αιώνων.    
Έτσι   ταπεινά αφού   διακόνησαν   σε  όλη   τους   τη   ζωή   τον   πλησίον, πέθαναν    ειρηνικά    και    ετάφησαν   στην   τοποθεσία    Φερεμά.

Απολυτίκιον.  Ήχος   πλ. δ’.

Άγιοι   Ανάργυροι   και   θαυματουργοί, επισκέψασθε τας ασθενείας ημών·    δωρεάν   ελάβετε,   δωρεάν   δότε   ημίν.

Έτερον   Απολυτίκιον.   Ήχος   γ’.   Θείας   πίστεως.         
Θείου  Πνεύματος, τη χειρουργία, θεραπεύετε, παντοίας νόσους, συν Κοσμά  Δαμιανέ οι Ανάργυροι· ο  γαρ Σωτήρ  ιατρούς  υμάς   έδειξεν,   εις περιποίησιν πάντων και ίασιν· όθεν ῥύσασθε, παθών δυσαλθών και θλίψεων,  τους   πόθω   τω   ναώ    υμών   προστρέχοντας.

Κοντάκιον.  Ήχος   δ’.   Ο   υψωθείς   εν   τω   Σταυρώ.    
Εκ   της   Ασίας   ώσπερ   δύο   αστέρες,   εξανατείλαντες   Ανάργυροι θείοι,   τη  οικουμένη   λάμπετε θαυμάτων ταις  αυγαίς,   νόσους   μεν ιώμενοι, και δεινάς καχεξίας, χάριν δε παρέχοντες, τοις πιστοίς ευρωστίας, Δαμιανέ   θεόφρον και Κοσμά, χειμαζομένων, λιμένες πανεύδιοι.

Μεγαλυνάριον.
Οία  περ   θεράποντες  ιατροί,   ψυχών   και   σωμάτων, ασθενείας δυνηράς,  ιάσασθε  τάχος, αρρήτω   επισκέψει, ημών θαυματοβρύται, σοφοί   Ανάργυροι.

Saints Cosmas and Damian the Anointed and Miracle Workers

These Saints came from Asia. Their parents were excellent role models for Christian wives. When their mother Theodotis became a widow, she dedicated her efforts to the Christian upbringing of her two children, Cosma and Damian.

The two brothers were distinguished by great intelligence and diligence, so they studied many sciences. In particular, however, they were engaged in medical science, which they practiced as a charity ministry to their neighbors. They cured the ailments of the people, and especially the poor, without receiving any money, so they were called Anargir. Many patients who were treated wanted to thank them. But they did not accept the thanks and responded with the correct word of the Bible:

"The blessing and the glory and the wisdom and the thanksgiving and the honor and the power and the power of our God for ever and ever." That is, all hymns and glory and wisdom and thanksgiving and honor and power and power belong to our God, to the ages of the ages.

So they humbly, after having shaken off all their lives throughout their lives, died peacefully and were buried at Feremas.

Absolutely. Sound d.

Saints Anointed and Miracle Workers, visit our sicknesses; get free, donate half free.

Other Apolitical. Sound c. Divine faith.

The Holy Spirit, the surgery, the healing, all eternal diseases, plus Cosmas Damian the Anointed; the Savior's garrison has shown us, in all care and healing; you have always been, suffering, suffering, and suffering.

It's close. Sound d. The Highest in the Cross.

From Asia, asterisk two stars, exiled Unclean uncles, the so-called miracle lamp in eggs, diseases of the believer, and suffering cachexia, for the sake of providers, loyalists, Damian, the gods, and the cosmos.

Magnificent.

All the healing physicians, souls and bodies, the sick of the sick, the sick, the wrecking visit, the miraculous ones of us, the wise Anargaryons.

Οι Αγίες Κυριαίνα και Ιουλιανή οι Μάρτυρες

Οι  Αγίες   Κυριαίνα   και   Ιουλιανή  έζησαν   την   εποχή   του αυτοκράτορα   Μαξιμιανού.

Η   Κυριαίνα,   καταγόταν   από  την   Ταρσό   της   Κιλικίας,   η  δε Ιουλιανή   από  την  πόλη  Ρώσο.  Και  οι  δυο  είχαν  αφοσιωθεί  σε φιλανθρωπικά  έργα  χριστιανικής  φιλαδελφίας.  Φρόντιζαν  ορφανά, παρείχαν  την   βοήθειά  τους  αφιλοκερδώς   σε   όποιον  είχε   την ανάγκη   τους.   Παρότι  δεν   ήταν   πολύ   μορφωμένες   πάντα   έβρισκαν τρόπο   να  στηρίξουν  την  πίστη  αυτών  που  χρειαζόντουσαν.   Είχαν   δε καταφέρει   να   φέρουν   στο  δρόμο  του   Θεού,   πολλούς  ειδωλολάτρες.

Τὶς  δύο  Αγίες  τις  συνέλαβε  ο  ηγεμόνας   Μαρκιανός   και   τις   πίεζε   να   απαρνηθούν  τον   Χριστό.  Εκείνες  όμως   δεν  υποχώρησαν  στις πιέσεις και έμειναν αμετακίνητες στην πίστη τους.
Γι’  αυτήν  τους  την  ομολογία  οι   Αγίες  ρίχτηκαν  στην   πυρά,   και παρέδωσαν   το  πνεύμα   τους   στον   Κύριο.

Saints Kyrenia and Julian the Witnesses

Saints Kyriina and Julian lived in the time of Emperor Maximian.

Kyriina was from Tarsus in Cilicia and Julian from the city of Rosso. Both had been devoted to Christian Philadelphia charities. They cared for orphans, rendered their assistance to those in need. Although they were not very well educated, they always found a way to support the faith of those in need. They had not been able to bring many pagans to the path of God.

The two Saints were arrested by the ruler Marcian and urged them to reject Christ. But they did not succumb to the pressures and remained steadfast in their faith.

For this confession the Saints were set on fire, and delivered their spirit to the Lord.

Οι Άγιοι Ιωάννης και Ιάκωβος οι Ιερομάρτυρες

Ο   Άγιος   Ιωάννης    ήταν   Επίσκοπος  και  ο Άγιος  Ιάκωβος Πρεσβύτερος.

Οι   Ιερομάρτυρες  αυτοί  έζησαν   στα   χρόνια   του   βασιλιά   των Περσών  Σαβωρίου (332) και δίδασκαν στους ευσεβείς τον λόγο της αληθινής πίστης και πολλούς κατόρθωναν να προσελκύουν σ’ αυτήν.
Οπότε   συνελήφθηκαν   από   τον  Σαβώριο και αφού πρώτα υποβλήθηκαν  σε  σκληρά   βασανιστήρια,    στο  τέλος τους αποκεφάλισαν   και   έτσι   πήραν   το   αμάραντο   στεφάνι   του μαρτυρίου.

Saints John and James are the martyrs

Saint John was Bishop and Saint James the Elder.

These Hieromartyrs lived during the reign of the Persian king of Savory (332) and taught the pious the word of true faith and many succeeded in attracting it.

So they were arrested by the Savory and after being subjected to severe torture, they were finally beheaded and thus received the amorous wreath of the martyr.

Ο Όσιος Δαβίδ ο εν Ευβοία

Καταγόταν   από  το  χωριό   Γαρδινίτζα,  που   βρισκόταν   κοντά   στο Ταλάντιο,   τόπος   παραθαλάσσιος   απέναντι   από   την   Εύβοια.

Έζησε   όταν   Πατριάρχης   Κωνσταντινουπόλεως   ήταν   ο   Ιερεμίας, περί   το   1519.   Τον   πατέρα   του   έλεγαν   Χριστόδουλο   και   ήταν ιερέας,   την   δε   μητέρα   του   Θεοδώρα.   Ο   Όσιος   Δαβίδ   είχε    άλλον έναν   αδελφό    και   δυο   αδελφές.

Από   μικρός   ο   Όσιος   έδειξε   εξαίσια   μορφή  και   έμαθε   άριστα   τα ιερά   γράμματα.   Σε   ηλικία   15   ετών   υποτάχθηκε  σ’ έναν   άγιο γέροντα,  τον  Ακάκιο,  που   τον   εκπαίδευσε   στις   αρετές   της μοναχικής πολιτείας και από τότε ο Όσιος Δαβίδ κάνει μία φοβερή, σύμφωνα με τον βιογράφο του, πνευματική πορεία, διδάσκοντας την έμπρακτη   αρετή   και   κάνοντας   διάφορα   θαύματα. Προείδε  τον θάνατό  του και απεβίωσε ειρηνικά και με μεγάλη αγιότητα την 1^η Νοεμβρίου.

Βιογραφία  του  συνέγραψε   ο   μαθητής   του  Χριστόφορος     μοναχός    και   Ακολουθία   του   ο   Επίσκοπος   Ταλαντίου   Νεόφυτος  από    την Αθήνα.
Μονή   του   Οσίου   Δαβίδ   υπάρχει    στην   Εύβοια.

Απολυτίκιον.   Ήχος   γ’.   Θείας    πίστεως. 
Μέγα   εύρατο,   Εύβοια    κλέος,   τον   πανένδοξον,   Δαβίδ   τον   θείον, ως   ιεράς   αρετής   καταγώγιον,  και   του    Χριστού   οπαδόν αληθέστατον, και των Οσίων απάντων εφάμιλλον. Διο Πάτερ Όσιε, Χριστόν   τον  Θεόν   ικέτευε,   δωρήσασθαι   ημίν   το   μέγα  έλεος.

Κοντάκιον.   Ήχος   δ’.   Επεφάνης   σήμερον.        
Ως  αστήρ  λαμπρότατος   ώφθης  εν   κόσμω,   καταυγάζων   άπαντας τους  προσιόντας   σοι   πιστώς,   Δαβίδ  Πατέρων  το   καύχημα,   των ιαμάτων  Τοις   θείοις  χαρίσμασι.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις   της   Λοκρίδος   θείος   βλαστός·   χαίροις  της   Ευβοίας,   ο θερμότατος  αρωγός· χαίροις ο πηγάζων, ιάσεων τα ῥείθρα, Δαβίδ θαυματοφόρε,   τοις   σοι  προστρέχουσι.

Saint David in Euboea

He came from the village of Gardinitsa, near Talantio, a seaside place opposite Euboea.

He lived when Jeremiah was Patriarch of Constantinople around 1519. His father was called Christodoulos and he was a priest and his mother was Theodora. St. David had another brother and two sisters.

From a young age the Saint showed exquisite form and learned the sacred letters perfectly. At the age of 15, he was subjected to a sacred elder, Acacius, who trained him in the virtues of the lonely state, and since then, Saint David has done a tremendous spiritual path, according to his biographer, teaching practicing virtue and doing various miracles. He announced his death and passed away peacefully and with great holiness on November 1st.

His biography was written by his disciple Christopher the Monk and his sequel was by Bishop Talantios Neophytos of Athens.

St. David's monastery exists in Euboea.

Absolutely. Sound c. Divine faith.

Great meanness, Euboea the clergyman, the ungodly, David the uncle, as a sacred virtue of slander, and Christ's believer in truth, and the Hundred of all. Dieter Father Hosea, Christ begged God, I have been graciously granted.

It's close. Sound d. Impressive today.

As the star of a glorious thrust to the world, of blows all the way to their faithful, David Fathers the boast, of the divine charisma.

Magnificent.

Joy of Locrid divine shoot; Joy ​​of Euboea, the warmest helper; Joy ​​of the springs, Healing of the Heaths, David the miracle-worker, the prey.