23/4/19

Μεγάλη Τρίτη


Κατά την Μ. Τρίτη επιτελούμε ανάμνηση   (α)   της περί των   δέκα παρθένων γνωστής   παραβολής   του   Κυρίου.   Η   Εκκλησία   μας καλεί να   είμεθα έτοιμοι για να υποδεχθούμε, κρατούντες τις λαμπάδες των αρετών  μας,   τον   ουράνιον   Νυμφίο,   τον   Κύριον Ιησού, ο Οποίος θα έλθει αιφνίδια, είτε ειδικά κατά τη στιγμή του θανάτου μας, είτε γενικά κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Επίσης μας καλεί,   (β)   φέρουσα  ενώπιό  μας   και   τη   παραβολή   των   ταλάντων,   να   καλλιεργήσουμε   και   να   αυξήσουμε   τα   χαρίσματα που   μας   έδωσε   ο   Θεός.  
Ο Κύριός μας, ο Ιησούς Χριστός, όταν ανέβαινε στα Ιεροσόλυμα και πλησίαζε  προς   το   εκούσιο Πάθος, έλεγε στους μαθητές Του ορισμένες παραβολές για να τους προετοιμάσει. Μερικές, μάλιστα, τις έλεγε για να καυτηριάσει και να χτυπήσει του Γραμματείς και τους Φαρισαίους.
Μια από αυτές, τη σημερινή των δέκα παρθένων, την είπε για   να παρακινήσει   μεν   όλους   προς   την ελεημοσύνη,   αλλά   και   να   διδάξει όλους   μας   να   είμαστε   έτοιμοι   πριν  μας   προλάβει   το   τέλος   του  θανάτου.   Επειδή   έχει   πολλή    δόξα   η   παρθενία   (πραγματικά είναι μεγάλο κατόρθωμα!) και για να μη βρεθεί κάποιος που κατορθώνει   αυτό   το   μεγάλο   έργο,   αλλά   παραμελεί   τα   άλλα   και   ιδίως την ελεημοσύνη, προβάλλει αυτή τη παραβολή.
Τρέχει   πολύ   γρήγορα   η    νύκτα   της παρούσης   ζωής,   έτσι   οι   παρθένες όλες νύσταξαν και κοιμήθηκαν, δηλαδή πέθαναν, γιατί ο θάνατος λέγεται και ύπνος. Καθώς κοιμόντουσαν, στη μέση της νύχτας ακούσθηκε μια δυνατή φωνή που έλεγε: «Νάτος ο Νυμφίος, έρχεται! Βγείτε   όλες   να   Τον   προϋπαντήσετε!».   Τότε   οι   φρόνιμες   παρθένες   που είχαν   φροντίσει   να   έχουν   άφθονο   λάδι,   συνάντησαν   τον   Νυμφίο   και μπήκαν   μέσα   μαζί   Του,   όταν   ανοίχθηκαν   οι   πύλες.   Αυτές   κοντά   στις άλλες   αρετές και μάλιστα της παρθενίας, φρόντισαν  να   έχουν   άφθονο και το λάδι της ελεημοσύνης.
Αντίθετα   οι   άλλες   πέντε   παρθένες που   δεν   είχαν   αρκετό   λάδι,   όταν ξύπνησαν   ζητούσαν   λίγο   από   τις   φρόνιμες,   αλλά   μετά  θάνατο   δεν   είναι εύκολο   να   αγοράσεις   λάδι   από   αυτούς   που   το   πουλούν, δηλαδή   τους φτωχούς. Αυτές η παραβολή τις ονομάζει μωρές, γατί ενώ   κατόρθωσαν το   δυσκολότερο,   την   ''παρθενία'',   παραμέλησαν   το   ευκολότερο   γιατί ήταν   ανελεήμονες   καρδιές.  
Όποιος λοιπόν κατορθώσει μια αρετή - έστω μεγάλη - αλλά   δε   φροντίσει και   για   τις   άλλες   και   ιδίως   την   ελεημοσύνη,   δε   μπορεί   να   μπει   μαζί   με   το Χριστό   στην   αιώνια   ανάπαυση   και   γυρίζει   πίσω   ντροπιασμένος.   Και τίποτα   δεν   είναι   πιο   λυπηρό   και   πιο   ντροπιαστικό   από   μια   "παρθένο"   που νικιέται    απ' τον   έρωτα   των   χρημάτων.


Απολυτίκιον.   Ήχος   πλ. δ’.     
Ιδού  ο  Νυμφίος  έρχεται,    εν    τω    μέσω    της   νυκτός·   και    μακάριος    ο  δούλος, όν ευρήσει  γρηγορούντα·  ανάξιος  δε πάλιν, όν  ευρήσει   ραθυμούντα.  Βλέπε   ούν    ψυχή  μου,  μη  τω    ύπνω   κατενεχθής,   ίνα μη  τω    θανάτω   παραδοθής,   και   της  βασιλείας  έξω  κλεισθής·   αλλά  ανάνηψον   κράζουσα·  Άγιος,  Άγιος  εί  ο Θεός  ημών,    δια    της    Θεοτόκου  ελέησον  ημάς.


Κοντάκιον.   Ήχος   β’.   Τα   άνω   ζητών.    
Την   ώραν  ψυχή,   του   τέλους   εννοήσασα,   και   την   εκκοπήν,   της   συκής δειλιάσασα,   το   δοθέν   σοι   τάλαντον,   φιλοπόνως   έργασαι   ταλαίπωρε, γρηγορούσα  και  κράζουσα·  Μη  μείνωμεν  έξω,  του  νυμφώνος   Χριστού.

Big Tuesday
On Tuesday Tuesday we commemorate (a) about the 10 virgins of a known parable of the Lord. The Church invites us to be ready to welcome, holding the candles of our virtues, the heavenly Bridegroom, the Lord Jesus, who will come suddenly, especially at the moment of our death, or in general at the Second Coming. It also invites us to (b) bring before us the parable of the talents, cultivate and increase the gifts that God has given us.
Our Lord, Jesus Christ, as he ascended to Jerusalem and approached the willful Passion, told His disciples some parables to prepare them. Some, in fact, told them to chastise and hit the Secretaries and the Pharisees.
One of them, today's ten virgins, told her to motivate everyone to charity, and to teach all of us to be ready before we can see the end of death. Because there is a lot of glory in the virginity (it is really a great achievement!) And in order not to find someone who manages this great work, but neglects others, and especially charity, he presents this parable.
The night of the present life is very fast, so the virgins were all sleepy and sleepy, that is, they died, because death is also called sleep. As they were asleep, a loud voice was heard in the middle of the night, saying, "Nazis the Bridegroom, it is coming! Go out to all of you! " Then the wise virgins who had taken care to have plenty of oil met the Bridegroom and entered with Him when the gates opened. These, close to the other virtues and even the virginity, have made the oil of alms plentiful.
On the other hand, the other five virgins who did not have enough oil when they woke up demanded little of the wise, but after death it is not easy to buy oil from those who sell it, ie the poor. These parables call them babies, for while they managed the most difficult, "virginity", they neglected the easiest because they were merciless hearts.
Whoever achieves a virtue - even great - but does not take care of the others, especially charity, can not go along with Christ to eternal rest and turns back shameful. And nothing is more sad and more embarrassing than a "virgin" defeated by the love of money.


Apolyticus. Sound flat d '.
Behold, the bridegroom cometh in the midst of the night; and the servant blesseth, lest he go forth, and rejoice again, lest he rejoice. Behold, my soul, I am not sleeping, I am not dead, and the kingdom is shut up; but I am angry with the brute: Holy, holy is our God, for the theotokos we have mercy on you.


Kontakion. Sound b '. Top requests.
The soul of the hour, the end I understood, and the severity, of the frequent timidity, given to the talanton, work very mercifully, we are fasting and weeping: Do not stay out of the nymph Christ.

Οι Άγιοι Ανατόλιος και Πρωτολέων οι στρατηλάτες


Οι    Άγιοι    Μάρτυρες    Ανατόλιος    και    Πρωτολέων    ήταν    στρατιωτικοί    και   μαρτύρησαν    δια    ξίφους. 

The Saints Anatolia and Protoleon are the commanders

The Martyrs of Anatolia and Protledon were military and martyred by swords.

Ο Άγιος Γεώργιος ο Νεομάρτυρας ο Κύπριος


Ο  Άγιος Νεομάρτυρας Γεώργιος καταγόταν από  την Κύπρο. Αφού αναχώρησε από την πατρίδα του έφθασε στην Προλεμαΐδα της Παλαιστίνης,  όπου   υπηρετούσε  κοντά σε    κάποιο   ευρωπαίο   πρόξενο. Εκεί,   προσφέροντας τις υπηρεσίες του προς τον αφέντη του, επισκεπτόταν   συχνά   το   σπίτι   μιας   φτωχής   μωαμεθανής,   η   οποία είχε    μία νεαρή θυγατέρα και αγόραζε αυγά. Κάποιες   τουρκάλες γειτόνισσες, επειδή ο  Γεώργιος δεν αγόραζε αυγά από αυτές, τον συκοφάντησαν   ότι   είχε   αθέμιτες   σχέσεις  με  τη    νεαρή    μωαμεθανή  και  με  κραυγές   συγκέντρωσαν   μπροστά    στο  σπίτι    της  μωαμεθανής    τον    τουρκικό    όχλο.
Ο  Γεώργιος, διαμαρτυρόμενος για  την  προσαπτόμενη  ψευδή  κατηγορία,   οδηγήθηκε  βίαια  στον  ιεροδικαστή.  Εκείνος   μάταια προσπάθησε   να   τον   πείσει   να   γίνει   μουσουλμάνος   προς αποφυγήν   της   τιμωρίας.   Παρά   τις   προσπάθειες   του   κριτού  και   τις   κολακείες   ή   φοβέρες   του   όχλου,   ο   Μάρτυρας   παρέμεινε αμετάθετος  στην πίστη, δηλώνοντας  ότι  Χριστιανός γεννήθηκε και Χριστιανός   θέλει   να   πεθάνει.      
Τότε   ο  κριτής   διέταξε,   το   έτος   1752,   τον   θάνατό   του.  Ο  Μάρτυρας  Γεώργιος   οδηγήθηκε   σε τόπο   κοντά  στην   θάλασσα.   Οι δήμιοι   ανάγνωσαν   την   καταδίκη   του  σε   θάνατο   και   προσπάθησαν πάλι   με   κολακείες   και   υποσχέσεις  να    επιτύχουν  τον  εξισλαμισμό  του.  Ο  Μάρτυς  ύψωσε   τότε   τα   αλυσοδεμένα   χέρια   του   στον ουρανό   και   ανεβόησε   με  φωνή   μεγάλη:   «Κύριε,   Ιησού   Χριστέ, δέξαι   το   πνεύμα   μου   και   αξίωσέ με   της   Βασιλείας   Σου».  Οι  Τούρκοι  τον   πυροβόλησαν  και  ορμώντας  εναντίον  του  διαμέλισαν   το τίμιο λείψανό του δια μαχαίρας. Τότε ξαφνικά  έγινε θύελλα, που  συντάραξε   την    θάλασσα.  Τα  κύματα  έφθασαν  μέχρι  το  σημείο  όπου έκειτο το ιερό λείψανο του Αγίου. Οι Τούρκοι φοβούμενοι απομακρύνθηκαν,   οι   δε  Χριστιανοί  παρέλαβαν  το σκήνωμα  του Μάρτυρος   και    ενταφίασαν  αυτό    στο    ναό    της   Πτολεμαΐδος.

St. George the New Martyr the Cypriot

St. George the Martyr was born in Cyprus. After leaving his homeland he arrived in Palestine, where he served close to a European consul. There, offering his services to his master, he often visited the home of a poor mummant, who had a young daughter and bought eggs. Some Turkish neighbors, because Georgios did not buy eggs from them, slandered him that he had unfair relations with the young mummethan and with cries gathered in front of the house of the mummanthi the Turkish mob.
George, protesting for the allegedly false accusation, was violently led to the magistrate. He vain tried to persuade him to become a Muslim in order to avoid punishment. In spite of the attempts of the judge and the collapses or horrors of the mob, the Witness remained untouchable in faith, stating that a Christian was born and a Christian wants to die.
Then the judge ordered his death in 1752. Martyr George was led to a place near the sea. The executioners read his condemnation of death, and again tried with coquettions and promises to achieve his Islamization. The Martyus then raised his chained hands to heaven and raised with a loud voice: "Lord, Jesus Christ, accept my spirit and hold fast to Your Kingdom." The Turks shot him and rushed against him to distract his honest relic by a knife. Then it suddenly became a storm that shook the sea. The waves came to the point where the holy relic of the Saint stood. The Turks were frightened and the Christians took over the relic of the Martyr and buried it in the temple of Ptolemais.

ομιλία στομ όρθρο της Μ Τρίτης

22/4/19


Εξοδ. 6,6-17

Εξ. 6,6               βάδιζε,  είπον   τοις   υιοίς   Ισραήλ   λέγων·   εγώ  Κύριος και  εξάξω  υμάς   από  της   δυναστείας  των   Αιγυπτίων  και   ῥύσομαι  υμάς  εκ   της  δουλείας   και λυτρώσομαι   υμᾶς  εν   βραχίονι   υψηλώ  και  κρίσει μεγάλη
Εξ. 6,6                       Πήγαινε   λοιπόν   και   ειπέ   στους   Ισραηλίτας·   Εγώ είμαι   ο   Κυριος   και   εγώ   θα   σας   βγάλω   από   την τυραννίαν   των   Αιγυπτίων,   θα   σας   απολυτρώσω από   την   δουλείαν,  και   θα   σας   ελευθερώσω   με την   μεγαλοπρεπή   δύναμίν   μου   και   με   την σκληράν   τιμωρίαν   που   θα   αποστείλω   κατά   των Αιγυπτίων.
Εξ. 6,7            και  λήψομαι   εμαυτώ   υμάς   λαόν  εμοί   και  έσομαι  υμών Θεός,  και  γνώσεσθε  ότι   εγώ   Κύριος  ο  Θεός υμών  ο  εξαγαγὼν  υμάς   εκ  της  καταδυναστείας  των Αιγυπτίων
Εξ. 6,7         Σας  θα   εκλέξω  και   σας   έχω   ως   ιδιαίτερον   λαόν   μου· θα   είμαι   ο   Θεός   σας   και   θα   μάθετε,   ότι   εγώ   είμαι   Κυριος ο   Θεός   σας,   ο   οποίος   σας   έβγαλα   από   την  καταπίεσιν των   Αιγυπτίων.
Εξ.                              6,8               και  εισάξω   υμάς  εις  την  γην,  εις   ήν   εξέτεινα  την  χείρά  μου, δούναι  αυτήν  τω   Αβραάμ   και   Ισαὰκ   και   Ιακώβ,   και δώσω   υμίν   αυτήν  εν   κλήρῳ·  εγὼ   Κύριος.
Εξ.                              6,8                       Θα   σας   οδηγήσω  και   θα  σας   εγκαταστήσω   εις   την χώραν,   την  οποίαν   ωρκίσθην   με  υψωμένην   την   χείρα   να δώσω   στον   Αβραάμ,   στον   Ισαάκ   και   στον   Ιακώβ.   Αυτήν λοιπόν   την   χώραν   θα   την   δώσω   προς   εσάς   ως κληρονομίαν.  Εγώ   είμαι   ο   Κύριος,   ο   οποίος   εκπληρώνω πάντοτε   όσα   υπόσχομαι”.
Εξ.                              6,9               ελάλησε   δε   Μωυσής   ούτω   τοις   υιοίς   Ισραήλ,   και  ουκ εισήκουσαν  Μωυσή  από   της   ολιγοψυχίας  και  από  των έργων  των  σκληρών.
Εξ.                              6,9                       Οπως   ο   Θεός   διέταξεν,   έτσι   ωμίλησεν   ο   Μωυσής   στους Ισραηλίτας.   Εκείνοι   όμως   δεν   υπήκουσαν  στον   Μωυσήν ένεκα   της  αποκαρδιώσεως,   εις   την   οποίαν   είχαν καταντήσει   από   τα   σκληρά   έργα.   Είχαν   χάσει   το   ηθικόν των.
Εξ.                              6,10             Είπε   δε   Κύριος   προς   Μωυσήν   λέγων·
Εξ.                              6,10                     Ο   Κυριος   είπε   στο  Μωυσή·
Εξ.                              6,11             είσελθε,  λάλησον  Φαραώ   βασιλεί   Αιγύπτου,   ίνα   εξαποστείλῃ τους   υιούς  Ισραήλ   εκ   της   γης   αυτού.
Εξ.                              6,11                      “πήγαινε   εις   τα   ανάκτορα   και   ειπέ   στον   Φαραώ,   τον βασιλέα   της   Αιγύπτου,   να   αφήση   ελευθέρους   τους Ισραηλίτες,   δια   να  εξέλθουν   από  την  χώραν  του”.
Εξ.                              6,12             ελάλησε   δε   Μωυσής   έναντι   Κυρίου   λέγων·   ιδού   οι   υιοὶ Ισραήλ   ουκ   εισήκουσάν  μου,  και  πως   εισακούσεταί   μου Φαραώ;  εγώ   δε   άλογός   ειμι.
Εξ.                              6,12                     Ο   Μωυσής   απήντησε   προς   τον   Κυριον   και   του   είπεν· “ιδού,   οι   ίδιοι   οι   Ισραηλίται   δεν   υπήκουσαν   εις   τα   λόγια μου,   και   θα   υπακούση   εις   εμέ   ο   Φαραώ;   Αλλωστε   εγώ δεν   έχω   και   την   ικανότητα   του   λόγου”.
Εξ.                              6,13             είπε   δε   Κύριος   προς  Μωυσήν  και  Ααρὼν  και  συνέταξεν αυτοίς  προς  Φαραώ   βασιλέα  Αιγύπτου,  ώστε εξαποστείλαι   τους   υιούς   Ισραὴλ   εκ   γης  Αιγύπτου.
Εξ.                              6,13                     Είπε   τότε   ο   Κυριος   στον   Μωυσή  και   στον   Ααρών   και τους  διέταξε  να   ομιλήσουν  προς   τον  Φαραώ   τον βασιλέα   Αιγύπτου,   να   αφήσει   ελευθέρους   τους Ισραηλίτες,   για   να   αναχωρήσουν   από   την   Αίγυπτον.
                                    
                                    Ο   γενεαλογικός   κατάλογος  του   Μωυσή   και   του    Ααρών

Εξ.                              6,14             Και  ούτοι  αρχηγοί  οίκων  πατριών  αυτών.   υιοί   Ῥουβήν πρωτοτόκου   Ισραήλ·   Ενώχ   και   Φαλλούς,   Ασρών   και Χαρμεί·   αύτη   η  συγγένεια   Ῥουβήν.
Εξ.                              6,14                     Οι  αρχηγοί  δε  των  ισραηλιτικών   οικογενειών   κατά    τις φυλές   αυτών   ήσαν·   Υιοί   του   Ρουβήν   του   πρωτοτόκου Ιακώβ   ήσαν   ο   Ενώχ,   ο   Φαλλούς,   ο   Ασρών   και   ο   Χαρμεί. Αυτές   ήσαν   οι    οικογένειες   του   Ρουβήν.
Εξ.                              6,15             και   υιοί   Συμεών·   Ιεμουήλ  και   Ιαμείν   και   Αώδ   και   Ιαχείν   και Σαάρ   και   Σαούλ   ο   εκ   της   Φοινίσσης·   αύται   αι   πατριαί  των  υιών   Συμεών.
Εξ.                              6,15                     Υιοί   του   Συμεών   ήσαν·   ο   Ιεμουήλ,   ο   Ιαμείν,   ο   Αώδ,   ο Ιαχείν,   ο   Σαάρ   και   ο   Σαούλ   ο   γεννηθείς   από   Φοίνισσαν γυναίκα.   Αυτές   ήσαν   οι    πατριαρχικές   οικογένειες   των υιών   του   Συμεών.
Εξ.                              6,16             και   ταὐτα  τα   ονόματα   των  υιών   Λευί   κατά   συγγενείας αυτών.   Γεδσών,    Καάθ   και  Μεραρεί·  και   τα   έτη   της   ζωής Λευί   εκατόν   τριακονταεπτά.
Εξ.                              6,16                     Αυτά   όμως    είναι   τα   ονόματα   των   υιών   του   Λευί   κατά   τας μεγάλας   οικογενείας   των·   Γεδσών,   Καάθ,   και   Μεραρεί· έζησε   δε   ο   Λευί   εκατόν   τριάκοντα   επτά   έτη.
Εξ.                              6,17             και   ούτοι  υιοί  Γεδσών·   Λοβενεί   και   Σεμεεί,   οίκοι   πατριάς   αυτών.
Εξ.                              6,17             Οι  υιοί  του  Γεδεών  ήσαν  ο  Λοβενεί και  Σεμεεί,  αρχηγός   ο  καθένας  και  γενάρχης   πατριαρχικής  οικογενείας

Ext. 6,6-17

Ex. 6,6, saith the children of Israel, saith, I, Lord, and exile thee out of the dynasty of the Egyptians, and I am thy servants, and redeem thee in high brains, and judge great
Ex. 6,6 Therefore go and say to the Israelites; I am the Lord, and I will take you out of the tyranny of the Egyptians; I will deliver you from bondage; and I will deliver you with my majestic power, and with the harsh punishment that I will send of the Egyptians.
Ex. 6,7 And I will make you my people, and I will receive you God, and know that I, the LORD, the God of thy brethren, of the oppression of the Egyptians,
Ex. 6.7 I will elect you and will have you as my own people; I will be your God, and you will learn that I am the Lord your God, who brought you out of the oppression of the Egyptians.
Ex. 6,8 And I will bring you into the land; I will stretch out my hand, and give it to Abraham, and Isaac, and Jacob, and give it to you in a lot;
Ex. 6,8 I will drive you, and I will set you in the land, which I have given to Abraham, Isaac, and Jacob with my hand. So this country will give it to you as an inheritance. I am the Lord, who always fulfills what I promise. "
Ex. 6: 9 And Moses spake unto the sons of Israel, and Moses did not obey him from the cunning and from the works of the hard ones.
Ex. 6,9 As God commanded, so Moses drank to the Israelites. But they did not belong to Moses because of the disdain for which they had come from the hard works. They had lost their morale.
Ex. 6,10 And the LORD said to Moses,
Ex. 6,10 The Lord said to Moses
Ex. 6,11 And it came to pass, that Pharaoh had king of Egypt, that he delivered the children of Israel out of his land.
Ex. 6,11 "Go to the palaces, and tell Pharaoh, the king of Egypt, to let the Israelites go free to leave their land."
Ex. 6,12 Moses spake concerning the LORD, saying, Behold, the children of Israel did not enter into me, and how did they hear me Pharaoh? I am no horses.
Ex. 6,12 Moses replied to the Lord, and said unto him, Behold, the Israelites themselves did not obey my words, and will Pharaoh obey me? Besides, I do not have the ability to speak. "
Ex. 6,13 And the LORD said unto Moses and Aaron, and he composed them unto Pharaoh king of Egypt, to expel the children of Israel out of the land of Egypt.
Ex. 6,13 And the LORD said to Moses and to Aaron, and commanded them to speak unto Pharaoh the king of Egypt, to let the Israelites go free, to depart from Egypt.
                                    
                                    The genealogical catalog of Moses and Aaron
Ex. 6:14 And these are the heads of their fathers' houses. the children of Israel, the father-in-law, Enoch and Phallus, and Asron, and Harme: this is the kinship of Gibeon.
Ex. 6:14 The rulers of the families of Israel, according to their tribes, were the sons of Reuben of the firstborn Jacob, Enoch, Phallus, Asron, and Harime. These were the families of Reuben.
Ex. 6:15 and the sons of Simeon; and Jemuel, and Jimeon, and Jozh, and Jachin, and Zerah, and Saul the Fengis; these are the fathers of the sons of Simeon.
Ex. 6,15 The sons of Simeon were Ihemuel, Jameen, Edom, Jachin, Sarih, and Saul the wife of Phoenix. These were the patriarchal families of the sons of Simeon.
Ex. 6:16 And the names of the sons of Levi according to their affinity. Geshon, Kahath, and Meribah; and the years of life, Levi one hundred and thirty-seven.
Ex. 6:16 These are the names of the sons of Levi in ​​the great families of Geshon, Kahath, and Merilah; and Levi a hundred and thirty-seven years.
Ex. 6:17 And these sons of Geshon; Hobbon, and Hemeneh, fathers of them.
Ex. 6,17 The sons of Gideon were Lovene and Shemei, chief of all, and father of the patriarchal family