Λουκᾶ    20,19-26

19 Καὶ   ἐζήτησαν   οἱ   ἀρχιερεῖς   καὶ   οἱ   γραμματεῖς   ἐπιβαλεῖν   ἐπ᾿ αὐτὸν   τὰς χεῖρας    ἐν   αὐτῇ   τῇ   ὥρᾳ,   καὶ   ἐφοβήθησαν   τὸν   λαόν·   ἔγνωσαν   γὰρ   ὅτι   πρὸς αὐτοὺς   τὰς   παραβολὰς   ἔλεγε.

20 Καὶ   παρατηρήσαντες    ἀπέστειλαν   ἐγκαθέτους,   ὑποκρινομένους  ἑαυτοὺς δικαίους   εἶναι,   ἵνα   ἐπιλάβωνται   αὐτοῦ   λόγου   εἰς   τὸ   παραδοῦναι   αὐτὸν   τῇ   ἀρχῇ   καὶ   τῇ  ἐξουσίᾳ  τοῦ   ἡγεμόνος.

21 Καὶ   ἐπηρώτησαν   αὐτὸν   λέγοντες·   διδάσκαλε,   οἴδαμεν   ὅτι   ὀρθῶς  λέγεις καὶ   διδάσκεις,   καὶ   οὐ  λαμβάνεις  πρόσωπον,   ἀλλ᾿   ἐπ᾿  ἀληθείας   τὴν   ὁδὸν τοῦ   Θεοῦ   διδάσκεις·

22 ἔξεστιν   ἡμῖν   Καίσαρι   φόρον   δοῦναι   ἢ   οὔ;

23 Κατανοήσας   δὲ  αὐτῶν  τὴν   πανουργίαν   εἶπε   πρὸς   αὐτούς·  τί   με πειράζετε;
24 Δείξατέ   μοι   δηνάριον·   τίνος   ἔχει   εἰκόνα   καὶ   ἐπιγραφήν;   Ἀποκριθέντες δὲ  εἶπον·   Καίσαρος.

25 Ὁ   δὲ   εἶπεν   αὐτοῖς·   ἀπόδοτε   τοίνυν   τὰ   Καίσαρος   Καίσαρι   καὶ   τὰ   τοῦ   Θεοῦ   τῷ   Θεῷ.

26 Καὶ   οὐκ   ἴσχυσαν   ἐπιλαβέσθαι   αὐτοῦ   ρήματος   ἐναντίον   τοῦ   λαοῦ,   καὶ   θαυμάσαντες   ἐπὶ   τῇ   ἀποκρίσει   αὐτοῦ   ἐσίγησαν.

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Λουκά  20,19-26

19 Οι  γραμματείς  και  οι   αρχιερείς  εζήτησαν  εκείνη  την   ώρα   να   βάλουν χέρι  επάνω   του,   διότι   κατάλαβαν  ότι  την  παραβολή  την  είπε  γι’ αυτούς, αλλά   εφοβούντο   τον  λαό.

20 Καιροφυλακτούσαν   λοιπόν  και  έστειλαν  κατασκόπους  οι  οποίοι υποκρίνονταν  τους   ευσεβείς,   για  να  βρουν  κάποιο  λόγο  του  για πρόσχυμα   ώστε  να  τον   παραδώσουν   στην   αρχή  και  την  εξουσία    του ηγεμόνος.

21Και  τον  ερώτησαν,  «Διδάσκαλε,  γνωρίζουμε  ότι  όσα  λέγεις  και  διδάσκεις είναι   ορθά  και  δεν  λαβαίνεις  υπ’  όψιν  σου   πρόσωπο   ανθρώπου  αλλά διδάσκεις  αληθινά  τον  δρόμο  του  Θεού.

22 Μας  επιτρέπεται  να   δίνουμε   φόρο   στον  Καίσαρα   ή  όχι;».

23 Αυτός  αντελήφθη  την  πονηρία  τους  και  τους  είπε,  «Γιατί  με πειράζετε;

24 Δείξατέ  μου  ένα   δηνάριο.  Τίνος  εικόνα  και  επιγραφή  έχει;».   Εκείνοι απεκρίθησαν,  «Του   Καίσαρος».

25 Τότε  αυτός  τους  είπε,  «Δώστε  λοιπόν   στον  Καίσαρα  όσα   οφείλονται   στον   Καίσαρα   και   στον   Θεό    όσα  οφείλονται   στον  Θεό».

26 Και  δεν  μπόρεσαν  να  τον    ενοχοποιήσουν  από  τα   λόγια  του  εμπρός  στο  λαό·  θαύμασαν  για  την  απάντησί  του  και   σιώπησαν.

Α΄Θεσ.   5,9-13, 24-28

9 ὅτι   οὐκ   ἔθετο   ἡμᾶς   ὁ   Θεὸς  εἰς   ὀργήν,   ἀλλ'   εἰς   περιποίησιν   σωτηρίας   διὰ   τοῦ   Κυρίου   ἡμῶν  Ἰησοῦ   Χριστοῦ,

10 τοῦ   ἀποθανόντος   ὑπὲρ   ἡμῶν,   ἵνα   εἴτε   γρηγορῶμεν   εἴτε   καθεύδωμεν   ἅμα   σὺν   αὐτῷ   ζήσωμεν.

11 Διὸ    παρακαλεῖτε   ἀλλήλους   καὶ   οἰκοδομεῖτε   εἷς   τὸν   ἕνα,   καθὼς  καὶ  ποιεῖτε.

Διάφοροι  προτροπές  και  επίλογος

12 Ἐρωτῶμεν   δὲ  ὑμᾶς,   ἀδελφοί,   εἰδέναι   τοὺς   κοπιῶντας   ἐν   ὑμῖν   καὶ   προϊσταμένους   ὑμῶν   ἐν   Κυρίῳ   καὶ   νουθετοῦντας   ὑμᾶς,

13 καὶ   ἡγεῖσθαι   αὐτοὺς   ὑπερεκπερισσοῦ   ἐν   ἀγάπῃ   διὰ   τὸ   ἔργον   αὐτῶν. εἰρηνεύετε   ἐν   ἑαυτοῖς.

24 πιστὸς   ὁ   καλῶν   ὑμᾶς,   ὃς   καὶ   ποιήσει.

25 Ἀδελφοί,   προσεύχεσθε   περὶ   ἡμῶν.

26 Ἀσπάσασθε   τοὺς   ἀδελφοὺς   πάντας   ἐν   φιλήματι   ἁγίῳ.

27 Ὁρκίζω   ὑμᾶς   τὸν   Κύριον   ἀναγνωσθῆναι   τὴν   ἐπιστολὴν   πᾶσι   τοῖς   ἁγίοις   ἀδελφοῖς.
28 Ἡ   χάρις   τοῦ   Κυρίου   ἡμῶν   Ἰησοῦ   Χριστοῦ   μεθ'  ὑμῶν·  ἀμήν.

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Α΄ Θεσ.   5,9-13, 24-28

9 διότι  ο  Θεός  δεν  μας  προώρισε   σε   οργή   αλλά   για  να  αποκτήσουμε σωτηρία  δια  του  Κυρίου  μας  Ιησού  Χριστού,

10 ο   οποίος   πέθανε  για  μας,  ώστε,  είτε  είμεθα  άγρυπνοι  είτε  κοιμώμεθα, να  ζήσουμε  μαζί  του.

11 Δια  τούτο,  παρηγορείτε  ο  ένας  τον  άλλον  και  οικοδομείτε  ο  ένας  τον άλλον  όπως   και   κάνετε.

Διάφορες  προτροπές  και   επίλογος

12 Σας  παρακαλούμε  δε,  αδελφοί,  να  αναγνωρίζετε  εκείνους  που κοπιάζουν  μεταξύ  σας  και  είναι  προϊστάμενοί   σας  εν  Κυρίω   και  σας νουθετούν,

13 και  να  έχετε  προς  αυτούς  πολύ  μεγάλη  εκτίμησι  και  αγάπη  για  το έργο  τους.  Να  έχετε  μεταξύ  σας  ειρήνη.

24 Είναι   αξιόπιστος   εκείνος  που  σας  καλεί,  αυτός  και  θα  τα πραγματοποιήσει.

25 Αδελφοί,  προσεύχεσθε  για   μας.

26 Χαιρετήστε  όλους  τους  αδελφούς  με   φίλημα  άγιο.

27 Σας  εξορκίζω   στον  Κύριο  να  διαβασθεί  η  επιστολή   σ’όλους  τους αγίους  αδελφούς.
28 Η  χάρις  του  Κυρίου  μας  Ιησού  Χριστού  να  είναι  μαζί  σας.  Αμήν.

Luke 20: 19-26

19 At that time the scribes and the chief priests sought to lay hands on him, because they understood that he had spoken this parable unto them, but they were afraid of the people.

20 So they were detained and sent spies, who were pretending to be pious, to find some reason for him to surrender to the authority and authority of the ruler.

21And they asked him, "Teach, we know that what ye say and teach is true, and thou shalt not regard the face of man, but teach the way of God truly.

22 Are we allowed to pay taxes to Caesar or not? "

23 And he perceived their wickedness, and said unto them, Why do ye trouble me?

24 Show me a dinar. What image and inscription does he have? " They responded, "Of Caesar's."

25 Then he said to them, "Give to Caesar the things that are due to Caesar, and to God the things that are due to God."

26 And they were not able to accuse him of his words before the people; they marveled at his answer, and were silent.

First Thess. 5.9-13, 24-28

9 For God did not lead us into wrath, but to obtain salvation through our Lord Jesus Christ,

10 who died for us, that we, whether we be awake or asleep, may live with him.

11 Therefore, you comfort one another, and you build one another up as you do.

Various exhortations and conclusions

12 And I beseech you, brethren, to acknowledge them that labor among you, who are your chief in the Lord, and admonish you;

13 And have a great appreciation and love for their work to them. Have peace among you.

24 He who calls you is trustworthy, and he will do it.

25 Brothers, pray for us.

26 Greet all the brothers with a holy kiss.

27 I exhort you in the Lord to read the letter to all the holy brothers.

28 May the grace of our Lord Jesus Christ be with you. Amen.

Ο Άγιος Παράμονος ο Μάρτυρας και οι 370 συν αυτώ Μάρτυρες

Μαρτύρησε   μαζί  με   άλλους  370   χριστιανούς   στα   μέσα  του   3^ου  μ.Χ. αιώνα,  όταν   αυτοκράτορας  ήταν  ο  Δέκιος,  που  είχε   κάνει  πολλούς φόνους   χριστιανών.

Τότε  λοιπόν,  κοντά  στον   ποταμό   Τίγρη   υπήρχαν   ιαματικά   λουτρά. Στα   λουτρά   αυτά   είχε  πάει   και   ένας  φανατικός λάτρης των ειδώλων,  ο   άρχων Ακυλίνος. Όταν  έκανε  θυσίες  στο  ναό   της  Ίσιδος, έδωσε διαταγή  να  συμμετέχουν  σ’ αυτές  ο   Παράμονος   και   άλλοι   370   χριστιανοί,   που  είχαν συλληφθεί και τους κρατούσαν φυλακισμένους. Όλοι όμως αρνήθηκαν. Και ενώ γίνονταν οι ειδωλολατρικές θυσίες, οι πιστοί του Χριστού έψαλλαν «ψαλμοίς  και ύμνοις   και   ωδαί   πνευματικαί»,   στον   Σωτήρα   τους.   
Ο Ακυλίνος, εξαγριωμένος από την στάση τους, διέταξε να τους σκοτώσουν.   Όρμησαν   εναντίον   τους  οι   στρατιώτες,  και   κτυπώντας τους   με   τις  λόγχες,   καταξέσχισαν  τα   σώματά   τους.  Έτσι, μαρτυρικά και ένδοξα παρέδωσαν  όλοι  την γενναία ψυχή τους στο  στεφανοδότη   Χριστό.

Απολυτίκιον. Ήχος  δ’. Ταχύ  προκατάλαβε.          
Παράμονον  μέλψωμεν,  συν  Φιλουμένω   πιστοί,   ως   θείους θεράποντος, και  Αθλητάς  ευκλεείς,  Χριστού  του  Θεού  ημών·  τούτον γαρ   φερωνύμως,   ως  φιλήσαντες άγαν, ήσχυναν δι’ αγώνων, παρανόμων   το   κράτος,  αιτούντες   πταισμάτων  λύσιν,  πάσι  και  έλεος.

Κοντάκιον. Ήχος  β’. Τοις   των   αιμάτων   σου.   
Ως στρατευθέντες Χριστώ δια πίστεως, τας των εχθρών διεκόψατε φάλαγγας, και νίκης το στέφος  δεξάμενοι, συν Παραμόνω  θεόφρον  Φιλούμενε,  Αγγέλων  ισότιμοι   ώφθητε.

Μεγαλυνάριον.
Νόμοις  παραμένοντες  ιεροίς,  Παράμονε  μάκαρ,  και   Φιλούμενε Αθλητά, φίλοι του  Σωτήρος, εδείχθητε εν άθλοις, αχλύν παρανομίας διασκεδάσαντες.

Saint Paramon the Witness and the 370 plus these Witnesses

He testified with other 370 Christians in the mid-3rd AD. century, when the Emperor was Dacius, who had done many murders of Christians.

Then, near the Tigris River, there were spa baths. These baths had also gone to a fanatical idol worshiper, the ruler Acillus. When he made sacrifices at the temple of Isis, he ordered that Paramonos and 370 other Christians, who had been arrested and held prisoner, take part in them. But they all refused. And while the pagan sacrifices were being made, Christ's faithful shouted "psalms and hymns and spiritual hymns" to their Savior.

Acillus, furious with their attitude, ordered them killed. The soldiers rushed against them, beating their spears and shattering their bodies. Thus, all of them boldly and gloriously surrendered their valiant souls to Crown Christ.

Absolutely. Sound d. Fast forward.

We remain hopeful, together with my faithful Filipinos, as divine healers, and Athletes of God, Christ of our God;

It's close. B sound. Your blood.

As soldiers of Christ by faith, the enemies of the phalanx were halted, and the criminals defeated, and the God of Fuelmen, Angels of Equality, you were equal.

Magnificent.

Law-abiding priests, Paramonne Macar, and Athlete Kissing, friends of the Savior, you proved to be in labor, unlawfully entertained.

Ο Άγιος Φιλούμενος

Σήμερα  η   Εκκλησία   μας   τιμά   τον  Άγιο  Φιλούμενο,   ο   οποίος καταγόταν   από    τη   Λυκαονία.   Ήταν    έμπορος   σιτηρών.

Καταγγέλθηκε,   το   270,  ως  χριστιανός  στον   ηγεμόνα  της   Άγκυρας Φήλικα.  Συνελήφθη  και  τον  παρουσίασαν   μπροστά  στον   ηγεμόνα.   Ο  Φιλούμενος  όμως  δεν  πτοήθηκε  από  τις  απειλές  που   δέχθηκε  και παρέμεινε πιστός στην μία και αληθινή πίστη του Χριστού.
Τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια, τρυπώντας του τα άκρα με καρφιά.  Με  αυτό  τον  μαρτυρικό  τρόπο  παρέδωσε  το  πνεύμά   του στον   Κύριο.

Απολυτίκιον.   Ήχος   δ’. Ταχύ  προκατάλαβε.       
Παράμονον  μέλψωμεν,  συν  Φιλουμένω  πιστοί,  ως   θείους   θεράποντας,  και   Αθλητάς  ευκλεείς,   Χριστού   του   Θεού   ημών·  τούτον  γαρ  φερωνύμως,   ως  φιλήσαντες  άγαν,  ήσχυναν  δι’  αγώνων, παρανόμων   το  κράτος,   αιτούντες  πταισμάτων   λύσιν,  πάσι   και  έλεος.

Κοντάκιον.  Ήχος   β’. Τοις   των   αιμάτων   σου. 
Ως στρατευθέντες Χριστώ δια πίστεως, τας των εχθρών διεκόψατε φάλαγγας, και νίκης το στέφος  δεξάμενοι, συν Παραμόνω  θεόφρον  Φιλούμενε,  Αγγέλων  ισότιμοι  ώφθητε.

Μεγαλυνάριον.
Νόμοις  παραμένοντες  ιεροίς,  Παράμονε  μάκαρ,  και  Φιλούμενε Αθλητά, φίλοι του  Σωτήρος, εδείχθητε εν άθλοις, αχλύν παρανομίας διασκεδάσαντες.

Saint Kissoumen

Today our Church honors Saint Filoumen, who came from Lycaonia. He was a grain trader.

He was reported, in 270, as a Christian to the ruler of Ankara Felika. He was arrested and brought before the ruler. But Philemon was not overwhelmed by the threats he received and remained faithful to the one and true faith of Christ.

They subjected him to horrific torture, puncturing his ends with nails. In this witnessing way, he delivered his spirit to the Lord.

Absolutely. Sound d. Fast forward.

We remain hopeful, along with my faithful Filipinos, as divine healers, and Athletes of God, Christ of our God; for this very person, as friends of the agony, have been silent, unlawful, seekers of redemption, pardon and mercy.

It's close. B sound. Your blood.

As soldiers of Christ by faith, the enemies are stopped by a phalanx, and you defeat the crown tanks, plus Stay Theodore Philoumene, Angels equal.

Magnificent.

Law-abiding priests, Paramonne Macar, and Athlete Kissing, friends of the Savior, you proved to be in labor, unlawfully entertained.

Ο Άγιος Φιλούμενος ο νέος Ιερομάρτυρας

Από   μικρός   ο  Άγιος   Φιλούμενος   αγάπησε  τον  Χριστό.  Σε  ηλικία δέκα ετών μαζί με τον αδελφό του περίμεναν να αποκοιμηθεί ο μεγαλύτερός τους αδελφός και αυτοί σηκώνονταν και προσεύχονταν κρυφά  για   ώρες.

Κατάγονταν από το χωριό Ορούντα της επαρχίας Μόρφου.  Καλή παιδαγωγό  και  δασκάλα  της   ευσεβείας   είχαν τη γιαγιά τους Λωξάντρα,   η   οποία    τους    ζητούσε   να  της   διαβάζουν   βίους   αγίων.

Διαβάζοντας   ο   άγιος   του   Θεού  Φιλούμενος,  τον   βίο   του  Αγίου Ιωάννου  του  Καυσοκαλυβίτου,  ως   άλλος   μιμητής    εκείνου,   έκαυσε τις   επιθυμίες   του   κόσμου   τούτου.

Τα   δίδυμα   τέκνα της Μαγδαληνής και Γεωργίου Ορουντιώτη, Φιλούμενος   και   Ελπίδιος   φλεγόμενα  από   θείο   έρωτα,  ξεκίνησαν για   την   παλαίφατη   Ιερά   Μονή   Σταυροβουνίου.

Εκεί παρέμειναν για   πέντε χρόνια και μετά ανεχωρήσαν από τη μαρτυρική  γη  της   Κύπρου  στην  Αγία  Γη  των  Ιεροσολύμων.  Ο   πατήρ Ελπίδιος   μετά   από   δώδεκα   έτη   διακονίας   στα   Ιεροσόλυμα συνέχισε  τον  εκκλησιαστικό  του  βίο  σε  διάφορα  μέρη  της  Ορθοδοξίας  και   εκοιμήθη   στο   Άγιον   Όρος.

Ο  Φιλούμενος έμεινε στην αγία γη για 46 έτη διακονώντας την εκεί αδελφότητα του Πατριαρχείου, ως φύλακας αγίων τόπων, αλλά εξαιρέτως   αγίων   τρόπων.

Τελευταίος  σταθμός της  διακονίας  του  ήταν  το   Φρέαρ   του   Ιακώβ,  το οποίον   έγινε   τόπος   του   μαρτυρίου  του.

Στις  29  Νοεμβρίου  1979,  ημέρα   της   ονομαστικής του εορτής, φανατικοί   σιωνιστές, που  διεκδικούσαν το προσκύνημα  ως  δικό   τους, τον   κατέκοψαν   την ώρα του εσπερινού. Αγιοταφίτες πατέρες παρέλαβαν το τίμιό του λείψανο έπειτα από πέντε ημέρες και το ενταφίασαν   στην   αγία   γη.

Κατά την ανακομιδή των λειψάνων του, μετά από τρία έτη, αυτά ευωδίαζαν   δείχνοντας   την   αγιότητά   του.       
Η   μνήμη   του  τιμάται   την   29^η Νοεμβρίου, εξαιρέτως δε στην κοινότητα  της   Ορούντας   με   παννύχιο  αγρυπνία.

Saint Philoumenos the new Witness

From a young age, Saint Philomena loved Christ. At the age of ten, he and his brother waited for their older brother to fall asleep, and they rose and prayed secretly for hours.

They came from the village of Orunda in the Morfou district. A good teacher of piety had their grandmother Loxandra, who asked them to read her saints lives.

Reading the saint of God, Philemon, the life of St. John the Baptist, as another imitator of that, burned the desires of this world.

The twin children of Magdalene and Georgios Orountiotis, Kissoumen and Elpidi, who were burned with divine love, set out for the infamous Holy Monastery of Stavrovouni.

They stayed there for five years and then left the witnessing land of Cyprus to the Holy Land of Jerusalem. Father Elpidus, after twelve years of ministry in Jerusalem, continued his ecclesiastical life in various parts of Orthodoxy and ascended to Mount Athos.

Filumenos stayed in the Holy Land for 46 years, worshiping the fraternity of the Patriarchate there, as a guardian of the holy places, but in extremely holy ways.

The last station of his ministry was Jacob's Freer, which became the site of his martyrdom.

On November 29, 1979, the day of his nominal feast, fanatical Zionists, claiming pilgrimage as their own, cut him off at evening time. Hieromartyr fathers received his honest relic after five days and buried it in the Holy Land.

When his relics were rebuilt, after three years, they were fragrant, showing his sanctity.

His memory is commemorated on the 29th of November, and especially in the community of Orunda with full vigilance.